Ben hikaye yazmayı severim canım sıkkın oLdukça moraLim bozuk oLdukça..YazdıkLarımdan örnekLer yazabiLirim..MeseLa eski kız arkadaşıma yazmıştım bunu:
Küçük bir yaratık olarak geldim dünyaya .. Ama sevimliydim, hayatla barışık, kendinden emin. Sahiplerim wardı bana bakan. Beni sevelerdi. Onlara sevimli gelirdim. Çünkü küçüktüm.. Üşüdüğümde sararlardı çevremi yüzlerindeki o sıkılmış ve beni düşünür ekşimiş surat ifadeleri.. Hoşuma giderdi bana olan ilgileri. Sevinirdim .. Zaman geçtikce büyümeye başladım. Patilerimin arasından pençeler çıkmaya başladı sivri ve kesici... Vü gün geçtikce sahiplerim benden uzaklaşmaya başladılar. Onların gözünde artık ben sevimli küçük yaratık değil, gereksiz asalak yaratığın tekiydim. Ve birgün; beni kapı dışarı ettiler onlara uygun olmadıqımı düşünerek.. İşte o günden itibaren hayatın o güçlü oksijenini içime çektim. Herşeye direnmek için. Birkaç zaman geçti hayatla yüzleşmemden.. Ve farkettim ki herşey tek başına olmuyor. Bir ortak, bir dost bulmak istedim bu küçük bedene. En azından kendimi yaşatabilmek için..
Birini buldum yol kenarında benle aynı şeyleri paylaşan, belkide benden daha kötü durumda olan bir başka canlı. Yaklaştım yanına.. Amacım onun yanında bir çift laf, bir arkadaşlıktı. Insanlardan yediğim kazığı onlardan yemedim ve konuşmaya başladık onunla.. Ama ne kadar tanıyıp güvenebilirsin ki birisine? Bunu düşünemezdim.. Düşünmemeliydim çünkü tektim ve birine ( ! ) güvenmek zorundaydım. Sonucu ne olursa olsun.. Onunla konuştum . Dert ortağı oldu bana.. Yeri geldiğinde de ben onun oldum. Küçük bir tebessüm geldi yüzüme. Çünkü birisi vardı artık yanımda.. Beraberdim birisi veya birşey ile.. Ama beraberlik gün geldiğinde bazı sorunları da beraberinde getirdi.
Kavgalar... Olması gereken şey aslında. Bunu yadırgayamazdım ama bu kavgalar gün geçtikce şiddetlenmeye bazen kırıcı olmaya başlamıştı ki ben o zamana kadar dışarda kalmaya alışmamış sadece birkaç zamanım dışarıda geçmiş bir varlık olarak fazla etkileniyordum. Gerçii karşımdaki varlığında öyle olup olmadıqını tam bilmiyordum. Sanırım hataylıydım o insana karşı en azından son konuda. Sebebi ise... O kişiyi çok sevmem ve bugün olan birkaç şey yüzünden kıskançlık ve bunun getirdiği sinirden dolayı ona ters davranmamdı.
Ve Ondan Özür diledim... Bundan sonrası sadece karşımda duran beni zor anımda yanımdan alıp kendi hayatıyla birleştiren belkide üşüdüğüm zamanların en zor anlarında yanımda olan o yüce ve sevdiğim varlığa bağlı. Umarım bu devam ettiğim(-iz) yolda benle beraber olmaya halen devam etme yandaşıdır.
Bi kaç tane daha varda bekLeyin sora yazarım onLarıda heycanLı oLsun
__________________
My grave's been dug and it's my secret to keep.
My coffin's lying open like a bed; I want to sleep.
And the smile they all know is just the tradegy I love.
I'm standing on the edge and waiting for the final shove.
ben küçükken alicanlı bi hikaye yazmıştım yani sadece can dı o çnkü ben can ismini çok seviorum ama sadece can takısız can saf can neyse hala saklıorum o hikayemi
__________________ Ben ve BEN başbaşa çukulata yiyoruz ve mutluyuz
My grave's been dug and it's my secret to keep.
My coffin's lying open like a bed; I want to sleep.
And the smile they all know is just the tradegy I love.
I'm standing on the edge and waiting for the final shove.
Normal
