öykü yazanlar buraya...

[beyz_kfl]

biz arkadaşlarla genelde korku içerikli öyküler yazıyoruz. daha doğrusu bizim bi arkadaş var süper yazıyo biz de ona fikir veriyoruz...

[Blitzkrieg]

Küçük bir yaratık olarak geldim dünyaya .. Ama sevimliydim, hayatla barışık, kendinden emin. Sahiplerim wardı bana bakan. Beni sevelerdi. Onlara sevimli gelirdim. Çünkü küçüktüm.. Üşüdüğümde sararlardı çevremi yüzlerindeki o sıkılmış ve beni düşünür ekşimiş surat ifadeleri.. Hoşuma giderdi bana olan ilgileri. Sevinirdim .. Zaman geçtikce büyümeye başladım. Patilerimin arasından pençeler çıkmaya başladı sivri ve kesici... Vü gün geçtikce sahiplerim benden uzaklaşmaya başladılar. Onların gözünde artık ben sevimli küçük yaratık değil, gereksiz asalak yaratığın tekiydim. Ve birgün; beni kapı dışarı ettiler onlara uygun olmadıqımı düşünerek.. İşte o günden itibaren hayatın o güçlü oksijenini içime çektim. Herşeye direnmek için. Birkaç zaman geçti hayatla yüzleşmemden.. Ve farkettim ki herşey tek başına olmuyor. Bir ortak, bir dost bulmak istedim bu küçük bedene. En azından kendimi yaşatabilmek için..

Birini buldum yol kenarında benle aynı şeyleri paylaşan, belkide benden daha kötü durumda olan bir başka canlı. Yaklaştım yanına.. Amacım onun yanında bir çift laf, bir arkadaşlıktı. Insanlardan yediğim kazığı onlardan yemedim ve konuşmaya başladık onunla.. Ama ne kadar tanıyıp güvenebilirsin ki birisine? Bunu düşünemezdim.. Düşünmemeliydim çünkü tektim ve birine ( ! ) güvenmek zorundaydım. Sonucu ne olursa olsun.. Onunla konuştum . Dert ortağı oldu bana.. Yeri geldiğinde de ben onun oldum. Küçük bir tebessüm geldi yüzüme. Çünkü birisi vardı artık yanımda.. Beraberdim birisi veya birşey ile.. Ama beraberlik gün geldiğinde bazı sorunları da beraberinde getirdi.

Kavgalar... Olması gereken şey aslında. Bunu yadırgayamazdım ama bu kavgalar gün geçtikce şiddetlenmeye bazen kırıcı olmaya başlamıştı ki ben o zamana kadar dışarda kalmaya alışmamış sadece birkaç zamanım dışarıda geçmiş bir varlık olarak fazla etkileniyordum. Gerçii karşımdaki varlığında öyle olup olmadıqını tam bilmiyordum. Sanırım hataylıydım o insana karşı en azından son konuda. Sebebi ise... O kişiyi çok sevmem ve bugün olan birkaç şey yüzünden kıskançlık ve bunun getirdiği sinirden dolayı ona ters davranmamdı.

Ve Ondan Özür diledim... Bundan sonrası sadece karşımda duran beni zor anımda yanımdan alıp kendi hayatıyla birleştiren belkide üşüdüğüm zamanların en zor anlarında yanımda olan o yüce ve sevdiğim varlığa bağlı. Umarım bu devam ettiğim(-iz) yolda benle beraber olmaya halen devam etme yandaşıdır.



Eski kız arkadaşıma yazmıştım (= E tabi o zamanLar saLak grubuna giriodum

[*music'_'angel*]

bende bazen ölesine karalıyrm yazmak için yazıyrm sadece ama beni rahatlatıyo oyalınıyrm ve zevk alıyrm