|
genelde tek başıma dışarı çıkar kaldırım taşlarını sayarım içimden ne düşünceler geçer ama o ruh halim geçince hepsini unuturum ya da vazgeçerim. etrafı izlerim insanları... kimin ne derdi kim ne yapıyor diye. çoğu zmn garip gelir herkes başka bi alemde.. sonra derim kendime s.tir et madem dünya bir hiç, gece de iç gündüz de iç diye dostlarımı arar beraber vakit geçiririm. sanırım biraz melankolik biriyim
|