öncelikle teşekkürler arkadaşım...böyle güzel bir konuya yer verdiğin için
çünkü hiç bir forumda yoktu...üzüldüm.biz değerlerimize sahip çıkabiliyormuyuz?böyle günlerde belli oluyor diye düşünüyorum...neyse...tartışmaya gayet açık bir konu.iyi ki doğdun nazım hikmet...nice nice senelere...bende nazım hikmet ran ın bir şiirini eklemek istiyorumMAVİ GÖZLÜ DEV, MİNNACIK KADIN
VE HANIMELLERİ
O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.
Bir dev gibi seviyordu dev.
Ve elleri öyle büyük işler için
hazırlanmıştı ki devin,
yapamazdı yapısını,
çalamazdı kapısını
bahçesinde ebruliiii
hanımeli
açan evin.
O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Mini minnacıktı kadın.
Rahata acıktı kadın
yoruldu devin büyük yolunda.
Ve elveda! deyip mavi gözlü deve,
girdi zengin bir cücenin kolunda
bahçesinde ebruliiii
hanımeli
açan eve.
Şimdi anlıyor ki mavi gözlü dev,
dev gibi sevgilere mezar bile olamaz :
bahçesinde ebruliiiii
hanımeli
açan ev..