[nabruky86]

ufacık ve tertemiz çocuk yüzüme baktığım an şuan ki yüzümü görür yaşadıklarıma üzülür, içim kaybettiğim şeylere ağlar...
eskiden herşey daha güzel ve daha masum muyudu diye düşünür çocukluğumun rengini yeniden görmek ve yaşamak isterim..
o zamanlar hissettiğim acılar sırf ufacık bedenimin yaralı bereli hallerinden ibaretti artık acılar içimi yaralıyabiliyor.. yine o ufak ukala kız olup dünyaya o koskocaman gözlerimle bakıp aniden ağlayıp yine gülmek isterdim...
o zamanlar hissettiğim güvenliği tekrar hissedip acımasız dünyanın acılarından uzak olmak isterdim! ufacık elimden tutan büyüklerimin sıcacık elini avucumda tekrar hissetmek isterdim.. hayat yolumda zaman zaman kaybettiğim gülüşlerimi yeniden toplamak isterdim ve asla ben büyümek istiyorum demezdim!